Categorieën
corona

Mijn eerste post censuur-acties

Mijn coronapagina en een gecensureerd artikel staan nu op deze site.

Op LinkedIn vroeg iemand waar mijn artikel over mRNA-vaccins gebleven was. Ze kon het artikel niet meer in haar tijdlijn terugvinden. Had ik het artikel misschien van LinkedIn gehaald?

Nee, dat had ik niet gedaan. Ik gaf haar de link naar het artikel, maar ze kon nog steeds niet bij mijn artikel. Ik vroeg anderen in een bijdrage op de link te klikken. Ook zij konden mijn artikel niet vinden.

Dan maar even in mijn mailbox kijken.

En ja hoor, ik hoor bij het groeiende leger van gecensureerde burgers. De moderator kwam niet verder dan me te mailen dat ik me niet aan de richtlijnen hield. Welke, vertelde hij of zij er niet bij.

Woon je in een democratie, zeg. Deze gang van zaken is natuurlijk absurd en onacceptabel. LinkedIn moet, net als elk ander telecombedrijf, mijn vrijheid van meningsuiting respecteren.

Acties

Daarom ondernam ik enkele acties.

Ik creëerde een plek voor het gecensureerde artikel en meldde de mensenrechtenschending bij de Tweede Kamer.

Mijn coronapagina

Zijn de mRNA-vaccins wel zo veilig?, het artikel dat LinkedIn censureerde, staat nu op Mijn bondgenotenblog. Ook publiceerde ik een pagina met onafhankelijke informatie over corona, Mijn coronapagina. Op de landingspagina Empowerment staat ook een link naar deze infopagina.

Op Mijn coronapagina vind je, naast een link naar mijn gecensureerde artikel, links naar enkele onafhankelijke websites. Verder kun je er een brief van mij downloaden, die ik vorige maand naar de Tweede Kamer stuurde als bijdrage aan het debat over de Covid-19-vaccinaties en de andere coronamaatregelen. Ik ben bezig met nog twee of drie aanvullende infopagina’s.

Zo wil ik ongecensureerd onafhankelijke informatie geven over wetenschappelijke inzichten rond corona en de schade die de vaccins veroorzaken of weleens zouden kunnen veroorzaken.

Tweede Kamer

Ook maakte ik gisteren een melding van de censuur door LinkedIn bij de vaste Tweede Kamercommissie voor Binnenlandse Zaken. Deze commissie controleert de regering op democratie, bestuurlijke organisatie en integriteit.

Waar gaan we met zijn allen naartoe, als je voorzichtig met je mening om moet gaan? Ik had nooit gedacht dat ik in Nederland gecensureerd zou worden. Zoiets gebeurde vroeger in het voormalig Oostblok, niet in het vrije Westen, schreef ik.

Ook vertelde ik de vaste commissie dat de internetcensuur niet draait om gezondheid. Dat is een fabeltje.

Afrika

Zo werd een lezing van Peter Aaby door Google/YouTube gecensureerd. Aaby is hoogleraar en een vooraanstaand vaccinonderzoeker.

In de gecensureerde lezing bekritiseert Aaby het vaccinatiebeleid van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO). Het vaccinatiebeleid kostte jaarlijks een half miljoen Afrikaanse kinderen het leven, omdat de WHO met inferieure vaccins werkte.

Het Institute for Scientific Freedom maakte het filmpje gelukkig weer toegankelijk. Hierdoor wordt het duidelijk dat de censuur van YouTube niet de gezondheid van mensen beschermt. Integendeel. De WHO heeft samen met farmaceutische bedrijven (en hun superrijke aandeelhouders) miljoenen Afrikaanse kinderen gedood. Dit feit wil YouTube met zijn censuur onder het tapijt vegen.

Blended interest

Bij internetcensuur draait het dus niet om de gezondheid en levens van mensen.

Het gaat om andere belangen, namelijk die van de WHO, farmaceutische bedrijven en een groep academici en ex-politici. Deze laatste groep eet mee uit de ruif van de rijke en machtige farmaciebedrijven. De academici en ex-politici hebben vaak invloedrijke posities bij de zorgautoriteiten. Deze zorgautoriteiten stellen op hun beurt weer de richtlijnen op voor de internetcensuur en de gekleurde, eenzijdige verslaggeving in de reguliere pers, samen met de WHO.

De giftige belangencocktail van farmacie, overheid en academische wereld kennen we al langer. Deze corrumperende belangenverstrengeling bestaat al enige decennia en is goed gedocumenteerd.

Wat nu verandert, is dat informatietechnologie- en telecombedrijven het corrupte spelletje mee beginnen te spelen.

Ik noem dit blended interest.

Hier ontspoort niet één rijke en machtige industrietak. Hier ontsporen twee industrietakken, waarbij de ene industrietak de andere helpt zijn zakken te vullen. Nieuw is vooral de massacensuur, waarmee kapitalistische belangen ten koste van onze gezondheid worden behartigd.

Frame

Het is triest.

Als lenteklokjes schieten overal onafhankelijke websites uit de grond. Informatie overleeft wel, informatie-uitwisseling gaat wel door. Desnoods half ondergronds. Tenminste, dat verwacht ik (wie weet wat de nabije toekomst in petto heeft).

Wat we kwijtgeraakt zijn, is onze publieke ruimte. De plek waar je jezelf kan zijn, de plek waar iedereen kan zeggen wat hij denkt, deze plek verdween.

In de beeldvorming vormen de demonstranten tegen de coronamaatregelen geen beweging met legitieme doelen en belangen. Het zijn extremisten. Het zijn mensen met wie je niet praat.

Dit frame heeft het debat gedood. En het is de huidige politiek-bestuurlijke klasse die hier verantwoordelijk voor is.

Zij doodde het debat met haar populistische ‘onbegrip’ voor ongevaccineerden en haar stompzinnige discriminatie en stigmatisering van alle mensen die naar onafhankelijke, integere wetenschappers luisteren en – heel verstandig – zelf begonnen na te denken. Zij doodde het debat met haar censuur en al die andere achterbakse uitsluitingsmechanismen die de macht ter beschikking staan.

Post censuur

Wat overblijft, is een halffabrikaat van onze democratie. Ik noem dit halffabrikaat niet “het nieuwe normaal”. Ik noem het post censuur.

Dat is mijn term voor een toestand waarin de vrijheid van meningsuiting niet meer gevierd wordt, maar in de overlevingsmodus gaat staan.

Er is niet langer sprake van vrije meningsuiting, maar van gedoogde meningsuiting. Wat is de waarde van een mening, als hij wel aan de keukentafel geuit mag worden, maar niet in het openbaar? Wat is de waarde van een mening als de overheid deze niet erkent als mening, maar slechts gedoogd?

Dan sluit de mening de bezitter van deze mening sociaal, maatschappelijk en politiek uit. Exact hier zet de overheid zet de deur open naar tirannie. Mensen mogen de waarheid van de overheid niet meer in twijfel trekken.

Oplossingen

Oplossingen voor de problemen bestaan. Zelfs de problemen met de gigantische corruptie van blended interest kunnen opgelost worden.

Maar dan moet er gepraat worden. We moeten nadenken over goed, integer bestuur. We moeten nadenken over hoe we wetenschap en het toezicht op medicijnen anders gaan inrichten. Over deze twee onderwerpen moet het debat gaan.

Maar ja, voor zo’n debat heb je een publieke ruimte voor nodig, een ruimte waar iedereen mag zijn wie hij is en kan zeggen wat hij denkt.

En ik zie premier Rutte en het ministerie van VWS hier geen ruimte voor maken. Waarom niet? Dan gaan ze tegenmacht toelaten. En op het moment dat ze tegenmacht toelaten, hebben ze al gekozen tegen de gevestigde belangen.

Zo’n keus heb ik de premier en VWS de afgelopen tien jaar geen enkele keer zien maken. Ze liepen liever achter de feiten aan.

Door Chris Jongema

Blogger en ervaringsdeskundige